دانشگاه پیام نور فصلنامه پژوهش های کاربردی در روان‌شناسی تربیتی 1 2 2014 12 22 Investigating the Effect of Training Problem Solving Skills on Improving Decision Making Styles in Parents of Mentally Retarded Children <a href="http://aep.journals.pnu.ac.ir/article_1963_219.html"> بررسی تأثیر آموزش مهارت‌های حل مسئله بر ارتقا و بهبود سبک‌های تصمیم‌گیری در والدین کودکان کم‌توان ذهنی 10 1 1963 FA حسین زارع پریسا شیخ بهایی Journal Article 2015 05 26 The aim of this study was to investigate the effectiveness of the training problem solving skills on decision making styles in parents of mentally retarded children. For this reason, 60 parents of mentally retarded children were chosen from Tehran, Tejram by convenience sampling and divided randomly in experimental and control group (30 subjects in each group). The research design, was pre test and post test Quasi experimental design with control group. The experimental group were trained for 7 sessions under problem solving skills. General decision making questionnaire of Scot and Bruce was used as the examination tool. Finally, the data were analyzed by using a covariance test. The results showed that training problem solving skills was effective onrational, intuitive, dependency, and immediate decision making styles of parents with mentally retarded children. However, problem solving skills training was not effective on avoidance decision making styles of parents with mentally retarded children. It was concluded that problem solving skills training was effective on some decision making styles of parents of mentally retarded children. هدف از تحقیق حاضر بررسی اثربخشی آموزش مهارت حل مسئله بر سبک‌های تصمیم‌گیری در والدین کودکان کم‌توان ذهنی بوده است. بدین منظور 60 نفر از والدین کودکان کم‌توان ذهنی کلشهر تهران به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل (هر یک به تعداد 30 نفر) تقسیم شدند. طرح مورد استفاده، طرح نیمه آزمایشی پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بوده است.گروه آزمایش به مدت هفت جلسه تحت آموزش مهارت حل مسئله قرار گرفتند و از پرسشنامه سبک‌های تصمیم‌گیری عمومی اسکات و بروس به‌عنوان ابزار پژوهش استفاده شد.در پایان داده‌های به‌دست‌آمده به کمک آزمون کواریانس مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که آموزش مهارت حل مسئله بر سبک تصمیم‌گیری عقلایی، شهودی، وابستگی و آنی والدین کودکان کم‌توان ذهنی اثرگذار می‌باشد؛ اما آموزش مهارت حل مسئله بر سبک تصمیم‌گیری اجتنابی والدین کودکان کم‌توان ذهنی اثرگذار نیست. درنهایت می‌توان نتیجه گرفت کهآموزش مهارت حل مسئله بر برخی از سبک‌های تصمیم‌گیری والدین کودکان کم‌توان ذهنی اثرگذار می‌باشد

https://aep.journals.pnu.ac.ir/article_1963_deffff2f43e00517180f83ceb6adf8d5.pdf

دانشگاه پیام نور فصلنامه پژوهش های کاربردی در روان‌شناسی تربیتی 1 2 2015 10 13 School Culture and Academic Performance: the Meditational Role of Basic Psychological Needs Satisfaction <a href="http://aep.journals.pnu.ac.ir/article_1964_219.html">فرهنگ مدرسه و عملکرد تحصیلی: نقش واسطه‌ای برآورده شدن نیازهای روان‌شناختی اساسی 22 11 1964 FA جواد امانی ساری بگلو نویده جهادی تورج هاشمی نصرت‌آباد شهرام واحدی Journal Article 2014 11 06 The aim of current research was to investigate the relationship between school culture and academic performance taking into account the meditational role of psychological needs satisfaction in the form of casual model. To this end, 420 fourth grade high school male students were selected in Urmia city using the stratified sampling method and they responded to school culture and basic psychological needs questionnaires. Structural equation modeling was used for data analysis. The findings reveal that basic psychological needs satisfaction has mediational role in relationship between school culture and academic performance. Also, basic psychological needs satisfaction have positive and significant effect on academic performance. Among dimensions of school culture (students' relations, students-teachers relations, normative expectations and educational opportunities), the effects of students and students-teachers relations on basic psychological needs satisfaction are positive and significant. But the normative expectations and educational opportunities dimensions does not have significant effect on this variable. In general, tested model has sufficient fit and predicts 37% of variance in academic performance. هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه فرهنگ مدرسه و عملکرد تحصیلی با توجه به نقش واسطه‌ای برآورده شدن نیازهای روان‌شناختی اساسی در قالب الگوی علی بود. بدین منظور، 420 نفر از دانش‌آموزان پسر سال چهارم دوره متوسطه شهرستان ارومیه با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب شده و به پرسشنامه‌های فرهنگ مدرسه و نیازهای روان‌شناختی اساسی پاسخ دادند. برای تحلیل داده از مدل‌یابی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج تحلیل نشان داد که برآورده شدن نیازهای روان‌شناختی اساسی نقش واسطه‌ای در ارتباط فرهنگ مدرسه با عملکرد تحصیلی دارد. همچنین برآورده شدن نیازهای روان‌شناختی اساسی اثر مثبت و معنی‌داری بر عملکرد تحصیلی دارد. از بین ابعاد فرهنگ مدرسه (روابط دانش‌آموزان، روابط دانش‌آموزان-معلمان، انتظارات هنجاری و فرصت‌های آموزشی)، اثرات ابعاد روابط دانش‌آموزان و روابط دانش‌آموزان و معلمان بر برآورده شدن نیازهای روان‌شناختی اساسی، مثبت و معنی‌دار می‌باشند؛ اما ابعاد انتظارات هنجاری و فرصت‌های آموزشی اثر معنی‌داری بر این متغیر ندارند. به‌طورکلی مدل آزمون از برازش مناسبی برخوردار است و 37 درصد از تغییرات عملکرد تحصیلی را تبیین می‌کند.

https://aep.journals.pnu.ac.ir/article_1964_76113fa3db0c187d3a84cb0115cb5f66.pdf

دانشگاه پیام نور فصلنامه پژوهش های کاربردی در روان‌شناسی تربیتی 1 2 2015 10 13 The Study of Prevalence of Bullying and Comparing the Academic Achievement, Social Self- Efficacy and General Health of Adolescents with Bully and Ordinary Behavior <a href="http://aep.journals.pnu.ac.ir/article_1965_219.html">بررسی میزان شیوع قلدری و مقایسه پیشرفت تحصیلی، سلامت عمومی و خودکارآمدی اجتماعی در نوجوانان با رفتاری قلدری و عادی 32 23 1965 FA فیروزه سپهریان‌آذر نادر محمدی حسین بلوتک Journal Article 2015 06 01 The purpose of this study was toinvestigate the prevalence of bullyingbehavior, and to compare the academic achievement, social self- efficacy and general health of adolescents with bully and ordinary behavior.The statistical population included all first male high school students (2136 students) in Aslanduz city. To achieve our aim, 503 students were randomly selected through multiphase cluster sampling from the statistical population. Then, they answered the Illinois Bully Scale (IBS).64 high school students were selected as bullies. After that,64 ordinary students were matched up with bully students. So, Study samples were 128 students. Then,General Health Questionnaire (GHQ), Adolescent Social Self-Efficacy Scale (ASS)were administered to two groups.GPA was used for academic achievement. The data were analyzed using: frequency, percentage, means, value standard deviation, and t-test.The results of the study demonstrated that the prevalence of bulling behavior among students in Aslanduz city was 12.72. The result of t test showed that, there were significant differences in two groups (Bully and non -bully behavior) in their Dysfunction, depression,help and ask for help, aspects of friendship,participation in community groups and average grades. هدف مطالعه حاضر، بررسی میزان شیوع رفتاری قلدری و مقایسه پیشرفت تحصیلی، سلامت عمومی و خودکارآمدی اجتماعی در نوجوانان با رفتار قلدری و عادی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان پسر اول متوسطه شهرستان اصلان دوز (2136 نفر) بود. جهت دستیابی به اهداف پژوهش، 503 دانش‌آموز از جامعه موردمطالعه به شیوه نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب شدند و به آزمون قلدری پاسخ دادند. 64 دانش‌آموز نمره بالایی در آزمون کسب کردند. سپس تعداد 64 دانش‌آموز عادی که با دانش‌آموزان قلدر همتا شده بودند، انتخاب شدند؛ بنابراین تعداد نمونه موردمطالعه در مرحله دوم پژوهش به 128 نفر رسید. در مرحله دوم آزمون‌های سلامت عمومی (GHQ)، خودکارآمدی اجتماعی نوجوانان (ASS) برای هردو گروه اجرا گردید؛ و برای مطالعه پیشرفت تحصیلی از معدل دانش‌آموزان استفاده شد. داده‌ها توسط آزمون‌های آماری فراوانی، درصد فراوانی، میانگین، انحراف استاندارد و آزمون تی برای گروه‌های مستقل تحلیل گردیدند. نتایج نشان داد که میزان شیوع رفتار قلدری در بین دانش‌آموزان پسر شهرستان اصلان دوز 72/12 درصد می‌باشد. نتایج حاصل از آزمون تی برای گروه‌های مستقل نشان داد که میانگین نمرات عملکرد مختل، افسردگی، جنبه‌های دوستی، کمک گرفتن و خواستن، شرکت در گروه‌های اجتماعی و معدل نمرات درسی، دو گروه دانش‌آموزان عادی و قلدر تفاوت معنی‌داری با هم دارد.

https://aep.journals.pnu.ac.ir/article_1965_c5ed9e9bf24fdca2b92046d6a1588a6b.pdf

دانشگاه پیام نور فصلنامه پژوهش های کاربردی در روان‌شناسی تربیتی 1 2 2015 10 13 The Effect of Communication Skills Training on Reducing Social Anxiety and Improving Interpersonal Relationships of Third grads Girl Students in Mathematics/Physics Field of High Schools in Tehran <a href=" http://aep.journals.pnu.ac.ir/article_1966_219.html "> بررسی تأثیر آموزش مهارت‌های ارتباطی بر کاهش اضطراب اجتماعی و بهبود روابط بین فردی دانش‌آموزان دختر رشته ریاضی فیزیک پایه سوم دبیرستان‌های شهر تهران 45 33 1966 FA کوثر سیمیاریان قاسم سیمیاریان معصومه تدریس تبریزی Journal Article 2015 05 14 The purpose of this research was to examine the effect of communication skills training on reducing social anxiety and improving interpersonal relationships of girl students in mathematics/physics field of third grade high schools in Tehran. To achieve this goal, Thirty third grade girl students studying mathematics field in academic year of 88-89 in Theran, were selected by using cluster sampling. The present research was a pre-test/post-test with a control group. The instrument used in this study included Dadkhah and Herysuka (1999) Interpersonal Relationship Test and Canour Social Phobia Scale. While the experimental group received with skills training program during 12 session based on unicef training program.. The control group did not receive any training while they were living their routine life. The research hypothesis was examined by using the multivariate analysis of covariance (MANCOVA). The results showed that statistically significant relationship was observed between social anxietyscores and interpersonal relationships in both experimental and control groups. It meant that communication skills training were significantly more effective on reducing social anxiety and improving interpersonal relationships in the experimental group.These findings indicated that communication skills training programcould be effective in reducing social anxiety and improving interpersonal relationships. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر آموزش مهارت‌های ارتباطی بر کاهش اضطراب اجتماعی و بهبود روابط بین فردی دانش‌آموزان دختر پایه سوم رشته ریاضی فیزیک دبیرستان‌های شهر تهران می‌باشد. برای دستیابی، این هدف 30 نفر (15 نفر گروه آزمایش و 15 نفر گروه کنترل) از دانش‌آموزان دختر رشته ریاضی فیزیک سال سوم دبیرستان شهر تهران که با روش نمونهگیری خوشه‌ای از میان کلیهی دانش‌آموزان دختر سال سوم دبیرستان که در سال تحصیلی 89-88 مشغول به تحصیل بوده‌اند انتخاب شدند. طرح پژوهش حاضر از نوع پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. ابزار مورد استفاده در این پژوهش شامل آزمون روابط بین فردی دادخواه و هریسوکا (1999) و مقیاس فوبی اجتماعی کانور میباشند. برنامه آموزشی مهارت‌های ارتباطی در طول 12 جلسه (هفته‌ای یک جلسه) طبق برنامه آموزشی یونیسف بر روی گروه آزمایش اجرا گردید. درحالی‌که گروه کنترل برنامه عادی زندگی خود را طی می‌کردند و هیچ آموزشی دریافت نکردند. فرضیه این پژوهش با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیری (MANCOVA) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان می‌دهد که بین میانگین نمرات اضطراب اجتماعی و روابط بین فردی در دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معنی‌داری مشاهده شد. بدین معنی که آموزش مهارت‌های ارتباطی بر کاهش اضطراب اجتماعی و بهبود روابط بین فردی در گروه آزمایش به‌طور معنی‌داری مؤثر بوده است. این یافته‌ها بیانگر آن است که برنامه آموزش مهارت‌های ارتباطی می‌تواند در کاهش اضطراب اجتماعی و بهبود روابط بین فردی مؤثر باشد.

https://aep.journals.pnu.ac.ir/article_1966_60ad55a4f0e3eb431cbc5793f80c4820.pdf

دانشگاه پیام نور فصلنامه پژوهش های کاربردی در روان‌شناسی تربیتی 1 2 2015 10 13 Validity and reliability of the APRI Aggression Assessment Scale in Mashhad Adolescents <a href=" http://aep.journals.pnu.ac.ir/article_1967_219.html "> رواسازی و اعتباریابی مقیاس سنجش روابط نوجوانان همسال (APRI) در نوجوانان شهر مشهد 61 46 1967 FA فروزان سادات هاشمی حسین کارشکی یونس طاطاری مجتبی حسینی Journal Article 2014 09 27 The aim of the present study was to validate and make reliable the APRI aggression assessment scale in girl adolescents Mashhad . The study was descriptive method aiming at test making. The statistical population included the high-school girl students in Mashhad during the 1391-92 academic year. The sample was comprised of 405 high-school students in the areas 5 and 6 of Mashhad who were chosen through multistage cluster sampling method. In order to collect data, the AGQ aggression scale -which was normalized by Najjarian and Zahedifard- and the APRI aggression scale – which was validated by Parada- were utilized. Validity coefficient, factor analysis, and Pearson‘s correlation coefficient were used for the data analysis. The obtained data were analyzed using the SPSS.2O software. The results showed that using the Cronbakh’s alpha, the overall reliability of the scale, bully factor and victim factor were 0.94, 0.92 and 0.92, respectively, revealing the internal consistency of scale for Iranian students. The results of the exploratory factor of the principal component analysis (PCA) by using the Varimax rotation, showed that the translated scale included the bully and victim factors which explained 44.83% of the total variance. This obtained value is appropriate psychometrically. Considering the result of this study it can be said that the Persian version of APRI aggression scale has an adequate reliability and validity in the Iranian society and could be used to measure the female high school students’ aggression. هدف پژوهش حاضر، رواسازی و اعتباریابی مقیاس پرخاشگری APRI در نوجوانان دختر شهر مشهد است. پژوهش حاضر از نوع توصیفی و با هدف آزمون‌سازی است. جامعه پژوهشی شامل کلیه دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه شهر مشهد در سال تحصیلی 92-1391 است. نمونه پژوهش شامل 405 نفر از دانشآموزان دبیرستان‌های دخترانه ناحیه 5 و 6 شهر مشهد است که به‌صورت خوشهای انتخاب شدند. برای جمع‌آوری دادهها از مقیاس پرخاشگری AGQ و همچنین خرده مقیاس زورگویی از مقیاس سنجش روابط نوجوانان همسال (APRI) است که توسط پاردا رواسازی شده، استفاده شد. برای تحلیل داده‌ها از ضرایب روایی محتوایی، تحلیل عاملی و همبستگی پیرسون استفاده شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که پایایی کل سؤال‌های مقیاس با استفاده از آلفای کرونباخ 94/0 و برای مؤلفه‌ی قلدری 92/0 و مؤلفه‌ی قربانی شدن نیز 92/0 به دست آمد؛ که نتایج حاکی از همسانی درونی ابزار برای دانش‌آموزان ایرانی است. نتایج تحلیل عاملی اکتشافی مؤلفه اصلی با استفاده از چرخش واریماکس نشان داد که مقیاس از دو عامل پرخاشگری فعال (قلدری) و پرخاشگری انفعالی (قربانی) قابل استخراج است. این دو عامل 83/44 درصد از واریانس کل را تبیین میکنند. با توجه به نتایج پژوهش حاضر میتوان گفت که نسخهی فارسی پرسشنامه پرخاشگری زورگویی از مقیاس سنجش روابط نوجوانان همسال APRI، در جامعهی ایران اعتبار و روایی خوبی دارد و می‌توان از آن برای سنجش میزان پرخاشگری دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه بهره گرفت.

https://aep.journals.pnu.ac.ir/article_1967_4cc493823a627d9f01bd77787c83d26e.pdf

دانشگاه پیام نور فصلنامه پژوهش های کاربردی در روان‌شناسی تربیتی 1 2 2015 10 13 The Relationship between Time Attitude, Psychological Well-Being, and Scholastic Achievement in Students <a href=" http://aep.journals.pnu.ac.ir/article_1968_219.html "> رابطه نگرش به زمان با بهزیستی روان‌شناختی و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان 73 62 1968 FA خسرو رشید مسیب یارمحمدی واصل فرشته فتحی Journal Article 2015 05 27 This study aimed at studying the state of time attitude and investigating the relationship between its sub-scales (past positive and negative, present positive and negative, and future positive and negative) with psychological well-being and scholastic motivation in a group of students. It was a survey study for which some questionnaires were used. The total population was all of Hamedan high school students in 2012-2013 academic year. Sample size consisted of 1200 high school girls and boys which were selected by using multilevel cluster sampling method. The instruments were Mello and Worrell’s Time Attitude Scale and Ryff’s 42-items Psychological Well-Being questionnaire. For analyzing the data, correlation coefficient and multivariate analysis variance were used. The results showed that students have more future positive attitudes, and are more positive than negative, in general. Moreover, the results show that there are meaningful relationships between time attitude and psychological well-being and scholastic achievement. According to the findings, the students' time attitude can predict moderately their psychological well-being and weakly their academic achievement. So, by increasing student’s positive time attitudes, the development of the level of their mental well-being could be anticipated. این پژوهش با هدف بررسی وضعیت نگرش به زمان و بررسی رابطه ابعاد شش‌گانه آن (گذشته‌نگر مثبت و منفی، حال نگر مثبت و منفی و آینده‌نگر مثبت و منفی) با بهزیستی روان‌شناختی و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان انجام شده است. این پژوهش، از نوع پیمایشی است که برای انجام آن از پرسشنامه سود برده شده است. جامعه آماری پژوهش همه دانش‌آموزان دختر و پسر دوره متوسطه شهر همدان در سال تحصیلی 92-1391 بودند. نمونه پژوهش 1200 نفر از دانش‌آموزان دختر و پسر دوره متوسطه شهر همدان بودند که به‌صورت نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. ابزار این پژوهش پرسشنامه نگرش به زمان میللو و وورل و فرم 42 سؤالی پرسشنامه بهزیستی روان‌شناختی ریف و همکاران می‌باشد. جهت تحلیل داده‌های پژوهش از ضریب همبستگی و تحلیل واریانس چند متغیره استفاده شده است. نتایج نشان داد که دانش‌آموزان بیشتر آینده‌نگر مثبت هستند و به‌طورکلی بیشتر نگرش‌های مثبت نشان می‌دهند تا منفی. همچنین مشخص شد بین بهزیستی روان‌شناختی با نگرش به زمان و بین پیشرفت تحصیلی با نگرش به زمان ارتباط معناداری وجود دارد. بر اساس یافته‌ها می‌توان گفت که نگرش دانش‌آموزان به زمان می‌تواند پیش‌بینی کننده خوبی برای بهزیستی روان‌شناختی آنان و پیش‌بینی کننده‌ی ضعیف وضعیت تحصیلی آنان باشد؛ بنابراین با رشد و بهبود نگرش‌های مثبت در دانش‌آموزان می‌توان انتظار افزایش بهزیستی روانی آنان را داشت.

https://aep.journals.pnu.ac.ir/article_1968_bcbc51a84d4fac594aea6e757ae1a38b.pdf

دانشگاه پیام نور فصلنامه پژوهش های کاربردی در روان‌شناسی تربیتی 1 2 2015 10 13 The Effect of Attribution Retraining on Attitudes of Primary School Students in Ahwaz <a href=" http://aep.journals.pnu.ac.ir/article_1969_219.html "> تأثیر بازآموزی اسنادی بر نگرش دانش‌آموزان دوره ابتدایی اهواز 87 74 1969 FA خسرو رمضانی Journal Article 2015 08 11 The current study was conducted to examine the impact of attribution retraining on changing attitudes of primary school education. Attribution retraining as the independent variable and change of attitude as the dependent variable were considered. This study consists of field trials with pre-test, post-test and control group. Research instruments were Children Attribution Retraining Styles Questionnaire (CASQ) provided by Seligman and the researcher translated it and then revised it to match with the culture of Iranian school students.To investigate the influence of attribution Retraining statistical sample of 54 students were selected by multistage random sampling methods with two experimental groups and a control group. Pre-test was taken from both groups. Then, the experimental group was taught attribution retraining; after completing the course, post- test was administered to both groups. The analysis of one-way covariance in MANCOVA text showed that attribution retraining, significantly increased student’s attitudes, subseales of positive-permanent event, positive-comprehensive event, positive-private event, and positive events. Also,attribution retraining significantly reduced subscales of negative-permanent event and negative-private event, but it didnot significantly reduce negative comprehensive event (p< 0.01). Attribution retraining would change the students' attitudesand the resulting change may also have a great impact on various aspects of students' lives. پژوهش حاضر به‌منظور بررسی تأثیر بازآموزی اسنادی بر تغییر نگرش دانش‌آموزان دوره‌ی ابتدایی انجام شد. بازآموزی اسنادی به عنوان متغیر مستقل و تغییر نگرش به‌عنوان متغیر وابسته در نظر گرفته شدند. این پژوهش از نوع آزمایشی میدانی با پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون و گروه گواه است. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه سبکهای اسنادی کودکان (CASQ) است که توسط سلیگمن ارائه شده و آن را محقق ترجمه و مطابق با فرهنگ دانش‌آموزان ایرانی اصلاح نمود و بسته بازآموزی اسنادی که رمضانی و شهنی ییلاق آن را طراحی نموده و ساخته‌اند. برای بررسی اثر بازآموزی اسنادی، از جامعه آماری نمونه‌ای 54 نفر از دانش‌آموزان به روش‌های نمونه‌گیری تصادفی چند مرحله‌ای انتخاب و به دو گروه آزمایشی و گواه گمارده شدند. پیش‌آزمون‌های نگرش، از هر دو گروه گرفته شد. سپس، به گروه آزمایشی بازآموزی اسنادی آموزش داده شد. پس از اتمام دوره بازآموزی از هر دو گروه پس‌آزمون گرفته شد. نتایج تحلیل کواریانس یک‌راهه در متن مانکووا، نشان داد که بازآموزی اسنادی، نگرش دانش‌آموزان را همراه با خرده مقیاس‌های رویداد مثبت‌ـ‌‌‌ دائمی، رویداد مثبت‌ـ‌ فراگیر، رویداد مثبت‌ـ‌‌‌‌ شخصی و رویدادهای مثبت را به‌صورت معنی‌داری افزایش و خرده مقیاس‌های رویداد منفی‌ـ‌‌‌‌ دائمی و رویداد منفی شخصی را به‌صورت معنی‌داری کاهش داد (001/0 > P)، اما در رویداد منفی‌ـ‌‌‌‌ فراگیر کاهش معنی‌داری مشاهده نشد. بازآموزی اسنادی سبب تغییر و اصلاح نگرش دانش‌آموزان می‌شود. امکان دارد تغییر حاصل شده نیز تأثیر به سزایی در ابعاد مختلف زندگی دانش‌آموزان داشته باشد.

https://aep.journals.pnu.ac.ir/article_1969_c943a0bfc158755ce58d97ebfaffe1e4.pdf